Verslag en foto's door Rombout van Reijn

VV Den Bommel toont geduld en slaat laat toe tegen taai Vrederust

Na weken van winterse trainingsarbeid en oefenwedstrijden ging op zaterdag 17 januari 2026 eindelijk weer de competitie van start. Op sportpark Den Bommel ontving VV Den Bommel het verrassend sterke VV Vrederust, dat zich dit seizoen nadrukkelijk in de middenmoot had genesteld. De bezoekers hadden zich in de zomer zichtbaar versterkt met ervaring en kwaliteit, wat hen voorafgaand aan deze speelronde een aantal plaatsen boven Den Bommel bracht. Voor de thuisploeg was dit duel dan ook meteen een graadmeter: waar staat Den Bommel na de winterstop?

Den Bommel begon met vertrouwen, maar liet bewust het initiatief aan Vrederust. De gasten namen het balbezit, probeerden het spel te maken en dwongen Den Bommel terug op eigen helft. Toch was het allerminst eenrichtingsverkeer. De verdediging van Den Bommel stond als een huis. Thomas Engels, Paul Looij, Daniek de Roon en Erik Ruijgers hielden de linies compact, wonnen hun duels en gaven nauwelijks ruimte weg tussen de linies. Wat er wél doorheen kwam, werd vakkundig geneutraliseerd.

De eerste echte kans was desondanks voor Vrederust, maar doelman Sander van Reijn liet meteen zien scherp uit de winterstop te zijn gekomen. Met een prima reflex werkte hij de inzet tot corner en gaf hij zijn verdediging het signaal dat er achterin niets cadeau werd gedaan.

Het duel ontwikkelde zich daarna tot een typische strijdwedstrijd. Op het middenveld werd geen meter cadeau gegeven. Coen Kornet, Jesper van der Hoek en Frank Post leverden constant arbeid, vochten voor iedere tweede bal en zorgden ervoor dat Vrederust weliswaar balbezit had, maar zelden comfortabel kon combineren. Het was geen middenveld voor fijnproevers, maar wel eentje dat paste bij het karakter van deze wedstrijd: intens, fysiek en zonder opsmuk.

Na tien minuten viel de openingstreffer precies volgens het strijdplan van Den Bommel. Ruben Riu dos Santos werd op links diep gestuurd, trok met snelheid richting de achterlijn en hield het overzicht. Zijn strakke voorzet achter de verdediging werd op waarde geschat door Johnno Bakker, die vanaf de rand van het strafschopgebied hard en laag in de korte hoek raak schoot: 1–0. Een doelpunt uit een schoolvoorbeeld van omschakelvoetbal.

Vrederust moest daarna iets meer risico nemen en bleef aandringen, maar echte kansen bleven uit. Den Bommel hield het hoofd koel en bleef loeren op de counter. Toch viel rond het halfuur de gelijkmaker. Na balverlies op het middenveld werd de bal diep gespeeld op de spits van Vrederust, die de bal knap door kopte op de meegelopen nummer elf. Die stond duidelijk buitenspel, maar op het vlagsignaal werd door de warrig fluitende scheidsrechter niet gereageerd. De aanval werd afgemaakt en plots stond het 1–1, tot grote ergernis van Den Bommel en het publiek.

De rest van de eerste helft kabbelde voort in hetzelfde patroon. Vrederust had een optisch overwicht, Den Bommel bleef gevaarlijk in de omschakeling. De rust kwam op een logisch moment en bood beide trainers de kans hun ploeg nogmaals te herschikken.

Na rust veranderde het spelbeeld nauwelijks. De wedstrijd bleef rommelig en gesloten, met veel duels en weinig uitgespeelde kansen. Het middenveld bleef een slagveld waar Kornet, Van der Hoek en Post onvermoeibaar bleven knokken, terwijl de defensie van Den Bommel nauwelijks iets weggaf. Het duel deed denken aan twee boksers die elkaar wel raken, maar geen beslissende stoot weten uit te delen. Het lenteachtige zonnetje en de milde temperatuur maakten het voor de toeschouwers nog enigszins aangenaam.

Vrederust leek alsnog toe te slaan toen vanaf de rechterkant een messcherpe voorzet voor het doel werd getrokken. De meegelopen aanvaller van Vrederust gleed al in en telde de treffer feitelijk al, maar Daniek de Roon kwam op het laatste moment met uiterste precisie tussenbeide. Met slechts zijn tenen wist hij de bal nét voor de spits weg te tikken en tot corner te verwerken, een ingreep die minstens zo belangrijk was als een doelpunt aan de andere kant van het veld. Ook uit de daaropvolgende hoekschop wist Vrederust het net niet te vinden.

Beide ploegen kregen nog mogelijkheden, maar de beslissende momenten bleven uit tot vlak voor tijd. In de 88e minuut was daar opnieuw Ruben Riu dos Santos, ditmaal aan de rechterkant. Hij zocht de achterlijn, hield zijn tegenstander van zich af en legde de bal terug op de meegelopen Johnno Bakker. Die twijfelde niet en schoot vanaf de rand van het strafschopgebied centraal raak: 2–1. Een explosie van vreugde langs de lijn, want Den Bommel rook de drie punten.

In de slotfase werd het nog spannend. Den Bommel zakte ver terug en Vrederust gooide alles naar voren. Doelman Sander van Reijn en zijn verdediging moesten nog een paar keer handelend optreden en deden dat met verve. Met enkele cruciale reddingen hielden ze de ploeg op de been en trok Den Bommel de overwinning over de streep, geholpen door de uitstekend ingevallen Luca van den Boogert, Jelle van Gils en Tony Tielemans.

Met deze zwaarbevochten zege doet Den Bommel uitstekende zaken. De ploeg verstevigt zijn positie in de middenmoot van de Zaterdag 3e klasse I, al blijft het dringen, want ook directe concurrenten pakten punten. De verschillen zijn klein en elke wedstrijd telt. Volgende week wacht de uitwedstrijd tegen Zinkwegse Boys, dat verloor van SSS. Met een compacte middenmoot en een competitie waarin niemand zich veilig kan wanen, met slechts 6 punten verschil tussen plaats 5 en plaats 13, belooft het een boeiende tweede seizoenshelft te worden voor Den Bommel en de rest van de derde klasse I.