Verslag en foto's door Rombout van Reijn
Zaterdag 24 januari 2026 – Sportpark Zinkweg, Oud-Beijerland
Zaterdag 3e klasse I – District Zuid 1 (KNVB)
Onder een aangenaam winterzonnetje, dat door het ontbreken van wind zelfs een vleugje voorjaar in zich droeg, werkte VV Den Bommel op zaterdagmiddag 24 januari de uitwedstrijd af tegen Zinkwegse Boys. Op papier een duel tussen twee ploegen die elkaar nauwelijks ontlopen. Den Bommel begon de middag twee plaatsen hoger op de ranglijst dan de thuisploeg, maar met de wetenschap dat de verschillen in de Zaterdag 3e klasse I flinterdun zijn en één uitslag alles kan verschuiven. Die wetenschap zou na negentig minuten pijnlijk worden bevestigd.
Vanaf de aftrap was het spelbeeld duidelijk. Den Bommel zette vroeg druk, stoorde hoog en liet Zinkwegse Boys nauwelijks toe aan verzorgd opbouwen. De ploeg uit Oud-Beijerland werd vastgezet op eigen helft en moest zich vooral beperken tot het wegwerken van ballen die nauwelijks richting hadden.
Voor Den Bommel leverde dat een prettig wedstrijdbeeld op. De bal werd vaak al op de helft van Zinkweg veroverd en er ontstonden meerdere mogelijkheden om toe te slaan. Alleen… de afronding ontbrak. En zoals zo vaak dit seizoen liet Den Bommel daarmee een tegenstander in leven die daar eigenlijk geen recht op had.
Het spel golfde in deze fase heen en weer, maar het overwicht lag bij de bezoekers. Zinkwegse Boys kwamen nauwelijks tot uitgespeelde aanvallen en moesten hopen op momenten van onachtzaamheid. Tot vlak voor rust leek Den Bommel de controle te behouden en toen viel alsnog de verdiende beloning.
In de slotminuut van de eerste helft stuurde Erik Ruijgers vanaf rechts een fraaie diagonale bal richting achterlijn. De voorzet werd scherp teruggelegd richting tweede paal, waar Jelle van Gils uitstekend voor zijn man kwam en de bal beheerst naar beneden kopte. De doelman van Zinkwegse Boys was kansloos.
0–1 voor Den Bommel, precies op het juiste moment.
Het werd echter nog onrustig. In het strafschopgebied van Den Bommel volgde een stevige botsing waarbij Thomas Engels het slachtoffer werd. Hij bleef liggen en moest de laatste minuten van de eerste helft toekijken vanaf de zijlijn. Den Bommel speelde daardoor kortstondig met tien man, maar de rust werd gehaald zonder verdere schade. Thomas zou na rust niet meer terugkeren en werd vervangen door Tony Tielemans.
Met een voorsprong, overwicht en vertrouwen zocht Den Bommel de kleedkamer op. Alles wees erop dat hier een goed resultaat in zat.
Wat Den Bommel in de eerste helft naliet, het duel vroegtijdig beslissen, zou in de tweede helft duur worden betaald.
Kort na rust ging het mis op het middenveld. Onnodig balverlies, geen directe druk op de bal en Zinkwegse Boys kreeg plots ruimte waar het die in de eerste helft nauwelijks had gezien. Een lange bal richting de voorhoede volstond. De aanvaller bleef koel, zag Sander van Reijn uitkomen en schoof de bal beheerst onder hem door. 1–1, uit het niets.
Den Bommel was even van slag, maar herpakte zich snel. Het oude spelbeeld keerde terug: druk naar voren, veel balbezit en opnieuw kansen. Alleen bleef het probleem hetzelfde. Pogingen strandden op de keeper, schoten misten richting of belandden in een wirwar van benen. Zinkweg hing zichtbaar in de touwen, maar bleef overeind.
En toen sloeg het noodlot toe. Zinkwegse Boys kwamen nog één keer in de buurt van het doel van Den Bommel. Een zondagsschot werd afgevuurd maar onderweg van richting veranderd. Sander van Reijn was kansloos. 2–1 voor Zinkwegse Boys.
Wat volgde was een ware belegering. Den Bommel gooide alles naar voren en verscheen met steeds meer spelers voor het doel van Zinkweg. De keeper van de thuisploeg kreeg het drukker en drukker, maar de bal weigerde simpelweg om het net te vinden. Waar Den Bommel bleef aandringen, bleef Zinkweg overeind — geholpen door geluk, inzet en de wetenschap dat in voetbal soms niet de beste ploeg wint, maar degene die het meest profiteert van momenten.
En zo eindigde een wedstrijd die Den Bommel overduidelijk domineerde in een onnodige nederlaag.
Het was een van die wedstrijden die het seizoen van Den Bommel pijnlijk samenvatten. Goed voetbal, overwicht, kansen, een verdiende voorsprong maar geen punten. Waar Zinkwegse Boys achteraf waarschijnlijk zelf niet precies kan uitleggen hoe deze overwinning tot stand kwam, bleef Den Bommel achter met lege handen en een gevoel van ongeloof.
De ploeg speelde verzorgd, zette goed druk en gaf defensief weinig weg. Maar opnieuw bleek dat in deze competitie efficiëntie het verschil maakt. Twee momenten van onoplettendheid, één ongelukkig schot en het duel kantelde volledig. Het contrast met eerdere wedstrijden is schrijnend: waar mindere optredens soms wel punten opleverden, bleef Den Bommel hier verstoken van beloning.
Het goede nieuws is dat het spel perspectief blijft bieden. Het slechte nieuws is dat perspectief alleen geen punten oplevert.
Den Bommel wist het eigen goede spel niet te belonen en morste volledig onnodig 3 punten. Door de nederlaag zakt VV Den Bommel terug naar de tiende plaats op de ranglijst. Zinkwegse Boys springt door deze overwinning juist over Den Bommel heen en klimt naar plek acht, met slechts één punt meer, maar wel met een wedstrijd gespeeld die telt. De verschillen blijven klein, maar de druk op Den Bommel neemt toe.
Ook op de andere velden waren de uitslagen grillig, zoals zo vaak in deze competitie. Ploegen in de middenmoot pakten punten, onderin werd vooral verloren en bovenin bleef het spannend. Het gevolg is een ranglijst die nauwelijks rust kent en waarin elke speeldag opnieuw van alles kan verschuiven.
Voor Den Bommel wacht nu de volgende uitdaging: de thuiswedstrijd tegen Tholense Boys dat zelf weer 2 plaatsen lager staat en ongetwijfeld gebrand is om de punten mee naar Tholen te nemen. Een duel waarin het goede spel van Den Bommel moet worden omgezet in tastbare resultaten. Want hoe vaak het kwartje ook verkeerd kan vallen, op een gegeven moment móét het een keer de goede kant op.