Verslag en foto's door Rombout van Reijn

Den Bommel slaat laat toe in Halsteren

Zaterdag 7 februari 2026

Op zaterdag 7 februari 2026 stond voor VV Den Bommel een lastige uitwedstrijd op het programma tegen RKSV Halsteren, een ploeg die voorafgaand aan het duel nog altijd bekend stond als één van de meest voetballende teams in de Zaterdag 3e klasse I, district Zuid 1. Den Bommel begon deze speelronde vanaf de zesde plaats, stevig in de middenmoot, terwijl Halsteren ondanks een stroef seizoen nog altijd richting de subtop keek. De eerdere ontmoeting op Sportpark De Kroes eindigde verrassend in een 2-1 overwinning voor Den Bommel, een resultaat dat ervoor zorgde dat de thuisploeg deze keer nadrukkelijk gewaarschuwd was.

Opmerkelijk genoeg werd opnieuw uitgeweken naar het tweede veld, het vermaledijde kunstgras van Halsteren. Het hoofdveld lag er prima bij, maar leek, zoals zo vaak, allen voorbehouden aan de zondagafdeling. Voor Den Bommel betekende dat een extra uitdaging, want op het snelle kunstgras komen de technische kwaliteiten van Halsteren doorgaans nóg beter tot hun recht. Een ploeg die twee jaar geleden zonder veel moeite kampioen werd maar inmiddels weer is teruggekeerd op het derde klasse niveau. De verwachting vooraf was dat Halsteren moeiteloos mee zou doen om de titel, maar de realiteit wees uit dat ploegen als Bruse Boys en MOC ’17 zich inmiddels duidelijk hebben losgemaakt.

Eerste helft: schaakspel in de kleine ruimte

Den Bommel koos verstandig voor een compacte en gedisciplineerde aanpak: vroeg storen, kort dekken, overal druk op de bal en vooral Halsteren van het geliefde snelle  combinatievoetbal houden. Het leverde een eerste helft op die meer weg had van een schaakpartij dan van een schiettent. Halsteren had optisch wat meer balbezit, maar uitgespeelde kansen bleven schaars, simpelweg omdat Den Bommel overal nét een been, een teen of een schouder tussen kreeg.

Toch moest er al snel serieus verdedigd worden. In de tweede minuut werd Sander van Reijn direct getest met een hard schot richting de hoek. De doelman ging gestrekt en ranselde de bal knap weg; een vroege waarschuwing dat Den Bommel z’n huid duur zou verkopen en er voor Halsteren weinig te halen viel.

Aan de andere kant liet Den Bommel zich ook zien. Ruben Riu dos Santos en Johnno Bakker kwamen via de flanken af en toe gevaarlijk door, waardoor Halsteren steeds twijfelde: doordrukken of toch maar één extra man achterin houden? Dat getwijfel was precies wat Den Bommel wilde.

Het kunstgras eiste in deze fase wel een slachtoffer. Luca van den Boogaard bleef met zijn hiel haken, verdraaide zijn knie en moest noodgedwongen naar de kant. Max Lokker kwam als vervanger binnen de lijnen. Den Bommel bleef echter zijn plan uitvoeren en hield Halsteren weg van echt grote kansen. Met een 0-0 stand zochten beide ploegen de kleedkamers op: Halsteren met het gevoel “wij hebben de bal”, Den Bommel met het gevoel “wij hebben het plan”.

Tweede helft: Halsteren prikt, Den Bommel antwoordt

Halsteren begon na rust met enkele omzettingen en wissels, en Den Bommel had even nodig om weer grip te krijgen op wie welke ruimte bespeelde. Dat moment van zoeken werd afgestraft. Na een redding van Sander van Reijn op een hard afstandsschot viel de rebound, niet voor het eerst dit seizoen, precies voor de voeten van een tegenstander die makkelijk binnen kon schieten: 1-0.

Lang mocht Halsteren daar niet van genieten. Den Bommel schudde de schrik van zich af, trok ten aanval en dwong vrijwel direct een corner af. Ruben Riu dos Santos bracht de bal terug richting de rand van de zestien, waar Daniek de Roon kwam aanzetten. Hij deed wat je hoopt als de bal daar perfect valt: de bal meteen op de pantoffel nemen en snoeihard uithalen met links. De bal sloeg als een granaat tegen de touwen: 1-1. De keeper heeft de bal nooit gezien en alleen maar langs horen vliegen.

Vanaf dat moment kreeg de wedstrijd twee gezichten. Halsteren probeerde Den Bommel vast te zetten en schoof steeds meer mensen naar voren, maar Den Bommel bleef loeren op ruimte en kwam er af en toe venijnig uit. Zo kreeg Ruben Riu dos Santos rond de 75e minuut een goede mogelijkheid toen hij alleen op de keeper af mocht. Hij probeerde de bal over de uitkomende doelman te wippen, maar kreeg nét niet de tijd om het volledig af te maken.

Aan de andere kant kreeg ook Halsteren kansen, maar Den Bommel stond verdedigend over het algemeen goed. En als er toch een schot doorheen kwam, stond daar nog altijd Sander van Reijn als slot op de deur.

Trainer Dennis van Gils bracht in de tweede helft extra energie met wissels. Timo With, Niels Hoendervangers en Wes Hoendervangers kwamen binnen de lijnen en zorgden voor nieuwe impulsen. Het bleef Halsteren storen, en die frustratie werd met de minuut zichtbaarder. Den Bommel rook kansen en dat dit een wedstrijd kon worden die pas helemaal aan het einde beslist zou worden.

Slotfase: wie anders dan Johnno?

In de slotfase gooide Halsteren er nog een schep bovenop en trok massaal naar voren. Dat leverde ruimte op. En precies daar viel in de 90e minuut de beslissing. Johnno Bakker werd aangespeeld, kapte zich knap vrij tussen twee spelers van Halsteren en krulde met zijn linkervoet de bal om de in het luchtledige grabbelende keeper heen het doel in: 1-2. Een prachtig doelpunt dat ook de neutrale toeschouwer kon bekoren.

Halsteren probeerde in de laatste minuten met nog meer mensen vooruit de boel te forceren, maar Den Bommel bleef overeind en trok de overwinning volwassen over de streep. Weer zo’n middag waarop Den Bommel laat toeslaat – dit keer met karakter én kwaliteit.

Analyse: wedstrijdintelligentie als wapen

Deze uitzege voelde als een volwassen overwinning. Den Bommel won niet omdat het negentig minuten lang domineerde, maar omdat het het wedstrijdplan consequent uitvoerde: compact staan, vroeg storen, duels winnen, slim omschakelen en vooral kalm blijven na de 1-0 achterstand. De gelijkmaker van Daniek de Roon bleek het kantelpunt; daarna groeide Den Bommel in geloof en werd Halsteren juist onrustig.

Volgens de stand na afloop bleef Den Bommel zesde, maar vergrootte het wel de marge naar de achtervolgers en zette het bovendien Halsteren en WHS nadrukkelijker in de achteruitkijkspiegel. De eerstvolgende opdracht wacht meteen, want SEOLTO komt eraan. Precies zo’n duel waarin Den Bommel moet laten zien dat deze overwinning geen losse flits is, maar onderdeel van een duidelijke lijn.

Stand, overige uitslagen en vooruitblik

Door deze overwinning blijft Den Bommel op de zesde plaats staan, maar neemt het wel afstand van de directe achtervolgers en loopt het uit tot drie punten voorsprong op het zelfde SEOLTO, de eerstvolgende tegenstander dat wel een wedstrijd minder gespeeld heeft. Richting de bovenkant komen WHS en Halsteren weer binnen bereik, mede doordat WHS deze speelronde niet verder kwam dan een gelijkspel. Onderaan boekten Tholense Boys en Stellendam verrassende zeges, waardoor vooral Tholense Boys een sprong maakte op de ranglijst en zelfs over Steenbergen heen ging.

Trainer Dennis van Gils sprak na afloop lovend over zijn ploeg. Den Bommel en de slotfases in de derde klasse I beginnen inmiddels een vertrouwde combinatie te worden. Waar het kwartje eerder dit seizoen vaak de verkeerde kant op viel, lijkt het tij nu gekeerd. Vier overwinningen uit de laatste vijf duels spreken boekdelen. “We zijn stug blijven doorgaan tot het laatste fluitsignaal,” aldus Van Gils. “Halsteren had misschien het betere veldspel, maar wij waren gevaarlijker." Dat we het dan zo beslissen is prachtig. Ik ben trots op dit hardwerkende team.”